Zygmunt Fiedorczuk
Biografia
Zygmunt Fiedorczuk urodził się 26 maja 1925 roku w Białymstoku. Był polskim lekarzem, medykiem sądowym i biegłym sądowym, specjalizującym się w medycynie sądowej i toksykologii.
W 1952 roku uzyskał dyplom lekarski na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Łódzkiego. W 1963 roku obronił doktorat na podstawie dysertacji pt. "Obkurczanie się jelit jako objaw anatomopatologiczny zatrucia alkoholem metylowym oraz jego przyczyny", a w 1970 roku habilitował się na podstawie rozprawy "Wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego królików po wprowadzeniu hipertonicznych roztworów wodnych siarczanu magnezowego". W 1982 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
Od 1951 roku aż do śmierci związany był z Katedrą i Zakładem Medycyny Sądowej w Łodzi, a w latach 1967-1990 pełnił funkcję kierownika tej jednostki. Był autorem kilkudziesięciu prac naukowych, ekspertem w dziedzinie toksykologii, wieloletnim specjalistą wojewódzkim ds. medycyny sądowej w Łodzi oraz biegłym sądowym. Zmarł 30 marca 1997 roku w Łodzi.