Molli Chwat

Molli Chwat urodził się w 1888 roku w Białymstoku, w rodzinie żydowskiej. Był polskim i francuskim malarzem, związanym z École de Paris. Studiował w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, którą ukończył w 1906 roku.

Za radą swojego wykładowcy, malarza Ilji Riepina, wyjechał do Paryża, aby kontynuować naukę w École des Beaux-Arts. Mieszkał w Rosji do około 1918 lub 1925 roku, a następnie przeniósł się do Paryża na stałe.

Podczas II wojny światowej wyjechał do Casablanki, skąd powrócił do Paryża w 1945 roku. Jego prace były prezentowane na wystawach w Salonie Jesiennym (1952-1968) oraz Salonie des Beaux Arts (1956). Miał również wystawy indywidualne m.in. w paryskiej Galerii Zak (1951-1952), Galerii Montmorency (1958), a także w Brukseli (1953), Nancy (1954) i Saarbrücken (1955).

Tworzył głównie pejzaże, martwe natury, rzadziej portrety, a po II wojnie światowej również sceny biblijne. W Polsce jego twórczość pozostaje mało znana.