TB

Tomasz Bagiński

Reżyser i twórca animacji komputerowej Kultura
Urodzony
10.01.1976
Miejsce urodzenia
Białystok
Wiek
50
Dziedzina
Kultura

Biografia

Tomasz Bagiński urodził się 10 stycznia 1976 roku w Białymstoku. Jest polskim reżyserem, twórcą animacji komputerowej, producentem filmowym oraz rysownikiem. Zasłynął przede wszystkim jako twórca krótkometrażowych animacji, które zdobyły międzynarodowe uznanie, w tym nominację do Oscara i nagrodę BAFTA.

Bagiński samodzielnie uczył się animacji komputerowej, początkowo studiując architekturę na Politechnice Warszawskiej. W 1997 roku rozpoczął pracę nad filmem 'Rain', który wygrał konkurs grafiki 3D 'Young Electronics Arts' i zapoczątkował jego współpracę z firmą Platige Image. W latach 1999-2002 pracował nad przełomowym filmem 'Katedra', opartym na opowiadaniu Jacka Dukaja, który zdobył nagrodę SIGGRAPH 2002 oraz nominację do Oscara w kategorii krótkometrażowego filmu animowanego.

W 2004 roku zrealizował film 'Sztuka spadania', za który otrzymał nagrodę BAFTA w kategorii Short Animation w 2006 roku. Był to jednocześnie jego drugi sukces na festiwalu SIGGRAPH, gdzie jako pierwszy w historii zdobył główną nagrodę dwukrotnie. W 2009 roku wyreżyserował 'Kinematograf', nagrodzony na festiwalu Animago.

Jako producent wykonawczy brał udział w tworzeniu popularnych seriali Netflixa, takich jak 'The Witcher' oraz 'Into the Night'. W 2023 roku zadebiutował w kinie fabularnym filmem 'Knights of the Zodiac' (Rycerze Zodiaku). Za swoje osiągnięcia otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz tytuł Człowieka Roku 2015 od RMF Classic.

Pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Nominacja do Oscara za film „Katedra” (2003)
Nagroda BAFTA za „Sztukę spadania” (2006)
Nagroda SIGGRAPH 2002 za „Katedrę”
Producent wykonawczy serialu „The Witcher”
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Ciekawostki

Uczył się animacji samodzielnie, a z wykształcenia jest architektem.
Był pierwszym dwukrotnym zwycięzcą nagrody SIGGRAPH Computer Animation Festival.
Stworzył animacje do legend polskich, takie jak „Twardowsky” czy „Smok”.