Chona Bobrowicki

Chona Bobrowicki urodził się 11 września 1906 roku w Białymstoku, w rodzinie żydowskiej. Był synem Zachariasza i bratem Mojżesza, znanego później jako Mieczysław Mietkowski, wiceminister bezpieczeństwa w PRL. Z zawodu był krawcem.

Od 1922 roku działał w młodzieżowej sekcji Związku Zawodowego Krawców w Białymstoku. Pod wpływem brata wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej. 3 maja 1925 roku został na krótko aresztowany za rozpowszechnianie literatury komunistycznej podczas wiecu pierwszomajowego. W drugiej połowie tego roku pełnił funkcję sekretarza Komitetu Miejskiego KZMZB w Białymstoku.

W 1928 roku został sekretarzem Komitetu Miejskiego Związku Młodzieży Komunistycznej Zachodniej Białorusi w Wilnie oraz członkiem Komitetu Okręgowego. Był delegatem na I Zjazd KPZB latem 1928 roku pod Orszą. W grudniu 1928 został aresztowany w Wilnie, a rok później skazany na 6 lat ciężkiego więzienia. Zwolniono go w grudniu 1931 roku.

Po powrocie do Białegostoku został sekretarzem Związku Zawodowego Krawców. Od 1933 roku pełnił funkcję sekretarza okręgowego KPZB w Wilnie. 5 lutego 1934 roku został na kilka miesięcy aresztowany, a po zwolnieniu, na polecenie kierownictwa KPZB, wyjechał do ZSRR, gdzie w latach 1934-1935 był słuchaczem szkoły partyjnej KPZB w Mińsku.

Po powrocie do kraju kontynuował działalność komunistyczną, za co w 1936 roku został ponownie aresztowany i przebywał w więzieniu aż do września 1939 roku. W latach 1939-1941 pełnił funkcję oficera sowieckiej milicji w Białymstoku. Zginął po ataku Niemiec hitlerowskich na ZSRR w czerwcu 1941 roku.