Henryk Antczak

Henryk Antczak urodził się 3 czerwca 1921 roku w Białymstoku. Był wybitnym polskim siatkarzem, który swoją karierę związał z wrocławskimi klubami. W latach 1948-1957 wystąpił 48 razy w reprezentacji Polski, debiutując 28 lutego 1948 roku w pierwszym w historii meczu polskiej drużyny narodowej przeciwko Czechosłowacji.

Jako zawodnik AZS Wrocław zdobył mistrzostwo Polski w 1948 i 1950 roku oraz wicemistrzostwo w 1949. Następnie reprezentował barwy Gwardii Wrocław, z którą wywalczył wicemistrzostwo kraju w latach 1952, 1954 i 1955 oraz brązowe medale w 1953 i 1956. Uczestniczył w pierwszych mistrzostwach świata w 1949 roku (5. miejsce) i drugich w 1952 roku (7. miejsce), a także w mistrzostwach Europy w 1950 roku (6. miejsce).

Oprócz siatkówki uprawiał lekkoatletykę, zajmując 4. miejsce w dziesięcioboju na mistrzostwach Polski w 1946 roku. W 1952 roku otrzymał tytuł mistrza sportu.

Po zakończeniu kariery sportowej poświęcił się pracy dydaktycznej. W 1947 roku otrzymał indeks nr 1 Studium Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, które ukończył w 1949. Od 1955 roku pracował jako adiunkt w Zakładzie Gier Sportowych Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego, a w latach 1976-1985 kierował Zakładem Turystyki i Rekreacji Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu.

Henryk Antczak zmarł 4 czerwca 1985 roku i został pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu.