Benn

Benn, właściwie Bencjon Rabinowicz, urodził się 19 kwietnia 1905 roku w Białymstoku. Pochodził z żydowskiej rodziny: jego dziadek był rabinem w Nowogródku, a ojciec, Samuel J. Rabinowicz, architektem, który zaprojektował Wielką Synagogę w Białymstoku. Już od dziecka wykazywał talent plastyczny, a w 1917 roku zaczął pobierać prywatne lekcje rysunku u Mikołaja Dadyjasa.

W 1926 roku został scenografem teatralnym, a rok później w Wilnie odbyła się pierwsza wystawa jego rysunków. W 1928 roku wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków i wystawiał w Warszawie oraz w Białymstoku. Około 1929 roku współtworzył grupę artystyczną „Forma - Farba - Faktura”. W 1930 roku otrzymał stypendium z białostockiego magistratu, które umożliwiło mu wyjazd do Paryża na trzy lata, gdzie studiował w Académie Fernand Léger. Po przyjeździe do Francji przyjął pseudonim „Benn”.

Podczas wojny Benn został zmobilizowany, a po rozpoczęciu okupacji niemieckiej ukrywał się. W 1941 roku wraz z żoną trafił do obozu przejściowego w Beaune-la-Rolande, skąd uwolniono ich dzięki interwencji profesora Marcela Brulé i krytyka sztuki Lo Duca. Następnie przez 26 miesięcy ukrywał się z pomocą Jeana Paulhana. W tym okresie stworzył cykl 62 prac inspirowanych tematyką biblijną.

Po wojnie Benn powrócił do Paryża i kontynuował karierę artystyczną. Jego prace były wystawiane w całej Europie, a w 1949 roku nawiązał współpracę z Markiem Chagallem. W 1966 roku powstało towarzystwo „Przyjaciele Dzieł Malarza Benna”. Pod koniec życia przekazał swoje kolekcje do muzeów francuskich, m.in. Musée d’art sacré du Gard, które posiada najobszerniejszą kolekcję jego dzieł.